سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
237
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
جحد / لم يرض / خوشنود نبوده است يك مرد غائب در زمان گذشته نفى / لايرضى / خوشنود نيست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده استفهام / هل يرضى / آيا خوشنود هست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده اسم فاعل / راض / يك مرد خوشنود اسم مفعول / مرضىّ / يك مرد خوشنود شده مصدر / الرّضا / خوشنود بودن مشتقات ناقص واوى از باب رخو - يرخو ماضى معلوم / رخو / سست بود يك مرد غائب در زمان گذشته ماضى مجهول / رخو / سست شد يك مرد غائب در زمان گذشته مضارع معلوم / يرخو / سست مىباشد يك مرد غائب در زمان حال يا آينده مضارع مجهول / يرخى / سست مىشود يك مرد غائب در زمان حال يا آينده امر غائب معلوم / ليرخ / بايد سست باشد يك مرد غائب در زمان حال امر غائب مجهول / ليرخ / بايد سست بشود يك مرد غائب در زمان حال امر حاضرمعلوم / ارخ / سست باش اى مرد حاضر در زمان حال امر به صيغه / لترخ / سست بشو اى مرد حاضر در زمان حال نهى / لا يرخ / نبايد سست باشد يك مرد غائب در زمان حال جحد / لم يرخ / سست نبوده است يك مرد غائب در زمان گذشته نفى / لا يرخو / سست نيست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده استفهام / هل يرخو / آيا سست هست يك مرد غائب در زمان حال يا آينده اسم فاعل / راخ / يك مرد سست اسم مفعول / مرخو / يك مرد سست شده مصدر / الرخوه / سست شدن